Ο LEWNIDAS ταξιδεύει στα υπόγεια νερά του Ιλισσού και τις μνήμες της Αθήνας

Τα δύο κομμάτια ενώνονται σε μια ενιαία κινηματογραφική διαδρομή έντεκα λεπτών. Η κάμερα περιπλανιέται στον υπόγειο Ιλισσό, εκεί όπου η πόλη ακούγεται διαφορετικά. Ανάμεσα σε υγρές σήραγγες, ξεχασμένες αντηχήσεις και θραύσματα φωτός, αναδύονται εικόνες από άλλες εποχές: ένα ανθρωποκυνηγητό στην ανοιχτή κοίτη του ποταμού από τα “Άγρια Νιάτα” του Νίκου Φώσκολου, κολυμβητές μιας Αθήνας που δεν υπάρχει πια, φαντάσματα από δεκαετίες που επιμένουν να επιπλέουν στην επιφάνεια του χρόνου.

Σαν συνέχεια του προηγούμενου έργου του “ILISSIA”, που ακολουθούσε την πορεία του ποταμού πάνω από το έδαφος, η νέα αυτή κυκλοφορία στρέφει το βλέμμα προς τα κάτω. Στο αθέατο τμήμα της διαδρομής, από τον Ταύρο ως την Καλλιθέα και το Φάληρο, εκεί όπου το νερό εξακολουθεί να κινείται κάτω από δρόμους, πολυκατοικίες και καθημερινές διαδρομές.

Μέσα στις ηχογραφήσεις κάπου ακούγονται και οι φωνές παιδιών δημοτικού. Μια σχολική ξενάγηση μετατρέπεται σε ηχητικό αποτύπωμα, σαν μήνυμα που ταξιδεύει μέσα στους υπόγειους αγωγούς της πόλης προς ένα μέλλον που ακόμη δεν έχει γραφτεί.

Ο LEWNIDAS συνεχίζει να αντιμετωπίζει την Αθήνα όχι ως χάρτη αλλά ως οργανισμό. Ως ένα σώμα γεμάτο κρυμμένες αρτηρίες, ξεχασμένα νερά και ιστορίες που δεν έπαψαν ποτέ να κυλούν κάτω από τα πόδια μας. Εκεί όπου η αρχιτεκτονική συναντά τον ήχο, η μνήμη συναντά τη μυθολογία και το υπόγειο ποτάμι μετατρέπεται σε έναν καθρέφτη της ίδιας της πόλης.